يک حقيقت تلخ (مريم حيدر زاده):

يه نفر خوابش مياد و واسه خواب جا نداره

يه نفر يه لقمه نون براي فردا نداره

يه نفر مي شينه و اسکناساشو مي شمره

مي خواد امتحان کنه که تا داره يا نداره

يه نفر از بس بزرگه خونشون گم ميشه توش

اون يکي اتاقشون واسه همه جا نداره

بابا مي خواد واسه دخترش عروسک بخره

انتخابم مي کنه ، پولشو اما نداره

يکي دفترش پر از نقاشي و خط خطيه

اون يکي مداد براي آب و بابا نداره

 يکي ويلاي کنار درياشون قصره ولي

اون يکي حتي تو فکرش آب دريا نداره

يکي بعد مدرسه توپ چهل تيکه مي خواد

مامانش ميگه اينا گرونه اينجا نداره

يه نفر تولدش مهمونيه ، همه ميان

يکي تقويم واسه خط زدن رو روزا نداره

يکي هر هفته يه روز پزشکشون مياد خونش

يکي داره مي ميره ، خرج مداوا نداره

يکي انشاشو مي ده توي خونه صحيح کنن

يکي ازبر شده درد و ، ديگه انشا نداره

يه نفر مي ارزه امضاش به هزارتا عالمي

يکي بعد عمري رنج و زحمت امضا نداره

تو کلاس صحبت چيزي ميشه که همه دارن

يکي مي پرسه آخه چرا مال ما نداره

يکي دوس داره که کارتون ببينه اما کجا

يکي انقد ديده که ميل تماشا نداره

يکي از واحدهاي بالاي برجشون ميگه

يکي اما خونشون اتاق بالا نداره

يکي جاي خاله بازي ، کلاس شنا ميره

يکي چیزی واسه نقاشی ابرا نداره

یکی پول نداره تا دو روز به شهرشون بره

یکی طاقت واسه صدور ویزا نداره

یکی فکر آخرین رژیمای غذاییه

یکی از بس که نخورده شب و روز نا نداره

یکی از بس شومینه گرمه میافته از نفس

یکی هم برای گرمای دساش ٬ ها نداره

دخترک میگه : خدا چرا ما...

مادرش میگه : عوضش دخترکم ، اون خونه لیلا نداره

یه نفر تمام روزاش پر رنج و سختیه

هیچ روزیش فرقی با روز مبادا نداره

یکی آزمایش نوشتن واسش ، اما نمی ره

میگه نزدیکیای ما آزمایشگا نداره

بچه ای که تو چراغ قرمزا می فروشه گل

مگه درس و مشق و شور و شوق و رویا نداره

یه نفر تمام روزا و شباش طولانیه

پس دیگه نیازی به شبای یلدا نداره

یاد اون حقیقت کلاس اول افتادم

دارا خیلی چیزا داره ولی سارا نداره

راستی اسمو واسه لمس بهتر قصه میگم

ملیکا چه چیزایی داره که رعنا نداره ؟

بعضی قلبا ولی دنیایی واسه خودش داره

یه چیزایی داره توش که توی دنیا نداره

همیشه تو دنیا کلی فرق بین آدما

این یه قانون شده و دیروز و حالا نداره

خدا به هر کسی هر چیزی دلش میخواد بده

همه چی دسته اونه ، ربطی به شعرا نداره

آدما از یه جا اومدن ، همه می رن یه جا

اون جا فرقی میون فقیر و دارا نداره

کاش یه روز بشه که دیگه نشه جمله ای ساخت

با نمی شه ، با نمی خوام ، با نشد ، با نداره

وبلاگ جاهد محمد زاده

برای شنیدن آهنگ این شعر به قسمت آرشیو موضوعی همین سایت مراجعه کنید

نوشته شده در پنجشنبه 27 بهمن1384 و ساعت 21:44 توسط : Silver Boy

ای مردم هميشه! دروغ است نامتان

خورديد نام عاشقی ام را؛   حرامتان!

دلواپسم برای غزل؛ عشق ؛ زندگی

بوی فريب ميرسد از احترامتان

فردا برای  گريه اگر بغض بشکند

سر می نهم به شانه سنگ کدامتان؟

در خلوتی که از خود من هم فراتر است؛

گم ميکند تمام مرا     ازدحامتان

ميخواهم از کنار شما ساده بگذرم

پاسخ نمی دهم به فريب سلامتان!

مثل هميد ؛اهل همين روز و ماه و سال

هرگز به آسمان نرسد پشت بامتان!

نوشته شده در دوشنبه 28 آذر1384 و ساعت 18:12 توسط : Silver Boy

خرابت کند شاهد خانه کن --- برو خانه آباد گردان به زن

نشاید هوس باختن با گلی --- که هر بامدادش بود بلبلی

چو خود را به هر مجلس شمع کرد ---تو دیگر چو پروانه دورش مگرد

زن خوب و خوش خوی و آراسته --- چه ماند به نادان نوخواسته

در او دم چو غنچه و می از وفا --- که از خنده افتد چو گل در قفا

نه چون کودک پیچ بر پیچ شنگ --- که چون مقل نتوان شکستن به سنگ

مبین دلفریبش چو حور بهشت --- کز آنروی دیگر پو غولست زشت

گرش پای بوسی ندارد پاس --- ورش خاک باشی، نداند سپاس

سر از مغز و دست از سرم کن تهی --- چو خاطر به فرزند مردم نهی

نوشته شده در یکشنبه 13 آذر1384 و ساعت 21:9 توسط : Silver Boy